یکی از مشکلات مهاربندهای هم مرکز در مناطق لرزه ای وقوع کمانش در هنگام اعمال بار فشاری است که این مساله باعث می شود مهاربند قبل از رسیدن به حد تسلیم ناپایدار شود. پرکردن قوطی های فولادی با بتن یک راه حل مناسب برای این مساله است. استفاده از مهاربندهای مرکب،‏ ظرفیت فشاری و کششی مقطع را افزایش داده،‏ و حتی بعد از چندین حلقه رفت و برگشتی و وارد شدن به مرحله غیر الاستیک رفتار هیسترزیس مهاربند را بهبود می بخشد. زیرا که مدهای کمانشی را تغییر داده و بدین صورت کمانش های موضعی را به تاخیر انداخته و شکل پذیری مقطع را افزایش می دهد. این تحقیق به مطالعه بر روی روش های مختلف در بهبود مهاربندهای مرکب پرداخته و پارامترهای مختلفی از جمله نسبت عرض به ضخامت،‏ نسبت لاغری،‏ نوع بتن و فولاد مصرفی را مورد بررسی قرار می دهد. نتایج تحلیل نشان می دهد که اثر پرکنندگی بر روی رفتار این نوع مهاربندهای مرکب بستگی به نسبت عرض به ضخامت و همچنین نسبت لاغری موثر دارد،‏ بطوریکه در نسبت عرض به ضخامت کوچکتر،‏ بهبود در رفتار مهاربند دیده می شود. همچنین در تراز شکل پذیری پایین،‏ پرکنندگی قطعات فولاد و بتن در بهبود و ظرفیت بعد از کمانش نمونه ها تاثیر چشمگیری ندارد. در ادامه مقایسه عددی بین روش های طراحی ارائه شده در آیین نامه های معتبر بین المللی برای مهاربندهای مرکب صورت گرفته است بطوریکه آیین نامه ژاپن با در نظر گرفتن اثرات کمانش موضعی و پدیده ترک خوردگی بتن و میزان مشارکت آن در باربری،‏ مقطع بزرگتری را پیشنهاد نمود که در نتیجه میزان جذب انرژی آن بمراتب بیشتر است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

برای کاهش خرابی ساختمانها در زلزله و جذب انرژی زلزله، اتصالی مناسب است که به طور قطع مفصل پلاستیک را در داخل تیر ایجاد نماید تا قطعات اتصال، جوش، چشمه اتصال و ستون دچار صدمه نشود. اتصال پشت بند دار یکی از انواع اتصالاتی است که توانایی ایجاد شرایط فوق را دارد. نمونه ای از این اتصال در دانشگاه برکلی آزمایش شده است. در این تحقیق این اتصال با در نظر گرفتن اثر پس کمانش، به روش المان محدود مدلسازی و با نتایج آزمایشگاهی کالیبره شده است. چیدمان دو ورق پشت بند در بالا و پایین تیر همراه با ورق سخت کننده جان تیر و جان ستون به گونه ای است که با عملکرد خرپایی آنها ناحیه صلبی ایجاد شده که مفصل پلاستیک در تیر ایجاد می کند. قطعات خود اتصال نمی شکنند، تمرکز جوش در اتصال پایین بوده و جوش در حین بارگذاری آسیب نمی بیند و چشمه اتصال از پلاستیک شدن حفظ می شود. در این تحقیق اثر هر یک از ورقهای پشت بند در بالا و پایین اتصال و جان تیر به وسیله برداشتن مورد مطالعه قرار گرفته است. برای بررسی، هر یک از ورقها برداشته شده و تحت اتصال جدیدی مورد بارگذاری قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که با برداشتن ورقهای پشت بند، با وجود اینکه هنوز مفصل در تیر ایجاد می شود، لیکن تمرکز تنش در جوش بالا رفته و خود اتصال در آستانه خرابی قرار می گیرد. به علاوه چشمه اتصال دچار چرخش پلاستیک می شود. با برداشتن سخت کننده جان تیر، مفصل پلاستیک دقیقا در محل اتصال ایجاد شده و آن را در آستانه خرابی قرار می دهد.

ایجاد شیار در دیوارهای برشی فولادی روشی جدید برای بهبود عملکرد لرزه ای این دیوارها محسوب می شود. ایجاد شیار، ورق فولادی را به تعدادی از اجزا رابط شکل پذیر تبدیل می نماید که هر یک از آنها به واسطه تغییر شکل دو انحنایی و ایجاد مفاصل پلاستیک در دو انتهای اجزا رابط، موجب جذب و استهلاک انرژی لرزه ای سازه می شوند. در این مطالعه اثر محل قرارگیری و امتداد شیارها روی رفتار چرخه ای پانل های برشی فولادی مورد بررسی قرار گرفته است. برای این منظور طی یک مطالعه آزمایشگاهی، اثر محل قرارگیری شیار در ناحیه مرکزی (روش متداول)، میانه المان های مرزی یا گوشه های دیوار بر روی سختی، مقاومت و ظرفیت اتلاف انرژی و دریفت متناظر با شروع پارگی ورق مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج آزمایشگاهی نشان می دهد که برخلاف روش متداول با شیارهای واقع در ناحیه مرکزی ورق، تغییر محل شیار به پیرامون ورق منجر به بهبود اساسی در پارامترهای عملکرد لرزه ای دیوار برشی فولادی می شود. بهترین عملکرد برای حالت شیارهای واقع در میانه المان های مرزی با امتداد شیارهای موازی مشاهده می شود. میزان افزایش در مقاومت و دریفت شروع پارگی ورق (شروع کاهش مقاومت) به ترتیب 39 و 100 درصد برای نمونه با شیارهای موازی واقع در میانه المان های مرزی در قیاس با نمونه با شیار در ناحیه مرکزی است. در انتها از مدل اجزا برای صحت سنجی نتایج آزمایش ها استفاده شده است. انتظار می رود با بهینه سازی الگو و فواصل شیارها در نمونه مزبور، حتی عملکرد بهتری قابل حصول باشد.

یکی از سیستم­های مقاوم در برابر بار لرزه­ای سیستم دیوار برشی فولادی شیاردار است. عملکرد این سیستم به گونه­ای است که با ایجاد شیارهای عمودی در ورق دیوار برشی فولادی معمولی، این ورق به تعدادی نوار خمشی تبدیل می­شود که با اعمال بار جانبی با تحمل تغییرشکل­های پلاستیک انرژی ورودی به سازه را مستهلک می­کند. در این مجموعه سختی و مقاومت نهایی دیوار برشی فولادی به راحتی با تغییر مشخصات شیارها و ترکیب­بندی آن­ها قابل تنظیم است. رفتار شکل­پذیر و توانایی استهلاک انرژی خوب از دیگر مزایای این نوع دیوار برشی فولادی است. حال چنانچه به جای شیارهای عمودی از شیارهای شیبدار (مایل) در ورق استفاده شود، عملکرد نوارها از حالت خمشی به محوری تغییر کرده و به طور مشابه با تحمل تغییرشکل­های پلاستیک به عنوان یک میراگر غیرفعال عمل می­کنند. در این مدل می­توان با تغییر طول این اعضای محوری، تغییرمکان جاری شدن نوارها و سایر پارامترهای لرزه­ای مجموعه را تغییر داد. هدف از این پژوهش ارزیابی عددی دیوار برشی فولادی شیاردار با شیارهای مایل و با ترکیب­بندی شیار و سخت­کننده­ی انتهایی متفاوت است. برای این منظور پس از صحت­سنجی مدل­سازی در نرم­افزار Abaqus، یک مطالعه پارامتریک بر روی دیوار فولادی با جایگذاری مختلف شیارها و سخت­کننده­های انتهایی متفاوت انجام می­شود و رفتار آن تحت بار رفت­ و برگشتی مورد بررسی قرار می­گیرد. همچنین رفتار این نمونه­ها با یک نمونه­ی بدون شیار مقایسه می­شود.  مقایسه نتایج دیوار فولادی پیشنهادی با شیارهای شیبدار و دیوار فولادی بدون شیار با همان ابعاد نشان می­دهد علی­رغم کاهش مقاومت و سختی اولیه در نمونه شیاردار، این دیوار از رفتار چرخه­ای مناسب­تری برخوردار است و توانایی استهلاک انرژی بیشتری دارد و خصوصاً در دریفت­های بالای 2 درصد افت مقاومت کمتر و عملکرد بهتری از خود نشان می­دهد. نتایج نشان می­دهند تنها با تغییر در محل قرارگیری شیارها می­توان مقاومت نهایی و سختی اولیه را به ترتیب تا 19 و 25 درصد تغییر داد. همچنین برای بالابردن میزان استهلاک انرژی استفاده از سخت­کننده­های انتهایی با ممان اینرسی بالاتر یکی از مؤثرترین راه­هاست؛ به طوری که استفاده از مقطع Box100 به عنوان سخت­کننده توانسته است استهلاک انرژی را نسبت به نمونه­ی معیار بیش از 2 برابر کند. در مجموع عملکرد دیوار برشی با شکل شیار پیشنهادی، مناسب ارزیابی می­شود.

آلیاژهای حافظه دار شکلی (SMAs) خاصیت بازیابی تغییر شکل دایمی را دارا بوده و ازجمله آلیاژهای فلزی هستند که ویژگی های معمولی فلزها مانند مقاومت، سختی، کارایی، و غیره را از خود نشان می دهند. ازجمله کاربردهای این آلیاژها می توان در جداسازی لرزه ای سازه ها، خود ترمیمی عناصر ساختمان، صنعت هواپیما، پزشکی، مکانیکی و ساخت مدل های موثر و ابزار محاسباتی اشاره نمود. در این مقاله به مطالعه اثر آلیاژهای حافظه دار شکلی بر رفتار چرخه ای اتصالات بتن آرمه پرداخته می شود. برای این منظور، پس از راستی آزمایی دو مدل آزمایشگاهی در نرم افزار Seismo Struct، تاثیر چهار پارامتر مقاومت فشاری بتن، اثر موقعیت SMA در داخل ناحیه بحرانی، استفاده هم زمان از این آلیاژ به عنوان میلگرد و خاموت و تاثیر مقطع معادل دایروی ستون با خاموت تنگ یا دورپیچ مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که تغییر مقاومت فشاری بتن در ناحیه الاستیک بر رفتار اتصال بدون تاثیر بوده، اما در ناحیه غیرالاستیک ظرفیت تحمل بار با افزایش 30 درصدی مقاومت فشاری بتن حدود دو درصد افزایش یافته است. از طرفی دیگر، تاثیر SMA در داخل ناحیه بحرانی سبب اضافه سختی، افزایش سختی و انرژی جذب شده چرخه ای شده است. همچنین، در حالت استفاده از میلگرد طولی از جنس فولاد و خاموت از جنس SMA، با حذف پدیده باریک شدگی از نمودار های چرخه ای، افزایش در انرژی جذب شده چرخه ای را به دنبال داشته است. نهایتا منحنی های پوش رفتار چرخه ای نمونه با مقطع ستون دایروی معادل، چه با خاموت از نوع تنگ و چه از نوع دورپیچ، تقریبا منطبق بر یکدیگر بوده و در مقایسه با نمونه مرجع سختی الاستیک بیش تری داشتند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

هدف این پژوهش، بررسی تأثیر چرخه ی بازار سرمایه بر رفتار الگوهای پیش بینی درماندگی مالی است. بدین منظور اطلاعات211 شرکت درماندة منتخب بر اساس معیارهای خاص درماندگی و 211 شرکت سالم پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در فاصله بین سال های 1384 الی 1393، مورد استفاده قرار گرفته است. برآورد الگو با استفاده از 35 شاخص منتخب و برای دو دوره ی رکود و رونق بازار سرمایه انجام گردید. در این مطالعه، از فیلترِ هادریک-پراسکات برای تعیین چرخه ی بازار سرمایه و از روش های رگرسیون لجستیک و ماشین بردار پشتیبان برای پیش بینی درماندگی مالی استفاده گردیده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که رفتار الگوهای پیش بینی درماندگی مالی هم به لحاظ متغیرهای اثرگذار و هم به لحاظ توانایی پیش بینی در دوره های رکود و رونق، متفاوت از یکدیگر بوده و تحت تأثیر چرخه ی بازار سرمایه قرار می گیرد. همچنین روش ماشین بردار پشتیبان نسبت به روش رگرسیون لجستیک از قدرت پیش بینی بالاتری برخوردار است.